به نام عشق حقیقی... الله مهربان من

هر اسم رب بر حاجتی جوری مؤثّر می شود🌧️ در زندگی هر کسی یک جور ظاهر می شود🌧️ باشد خدای هر کسی به وسعت اندیشه‌اش 🌧️ یا بینهایت می‌شود یا کم و نادر می‌شود🌧️ هر دم نشانت می‌دهد راه و نشان زندگی🌧️ گر در دوراهی مانده‌ای پس او مشاور می‌شود🌧️ خواهد یکی یک جان فزا مرهم شود بر زخم او🌧️ آرام جانش می‌شود، آسوده خاطر می‌شود🌧️ گوینده ایی و شاعری اما ندانی هیچ حرف🌧️ او می دمد بر تو سخن، الهام شاعر می‌شود🌧️ پر می‌کند کمبود را، می‌گستراند جود را 🌧️ جاری کند هر رود را ،سنگی جواهر می‌شود🌧️ خاری ندارد هیچ گل، باشد نیازش یک گلی🌧️ پر می‌کند جای گلش ،گل را مصور می‌شود🌧️ او بی‌نیاز مطلق و پر می‌کند جای نیاز🌧️ هر جور خواهی می‌شود ،هر شکل قادر می‌شود 🌧️ گاهی سپیدی می‌شود مشکل گشای حاجتی🌧️ پس او سپیدی می‌دمد، ناپاک طاهر می‌شود🌧️ گاهی نیازت می‌شود یک اعتبار و آبرو🌧️ پس می‌دهد او عزّتت ،عیب تو ساتر می‌شود🌧️ گاهی تو گویی کاش که من داشتم یک مادری🌧️ پس می شود چون مادری،دلسوز و صابر می شود🌧️ قصد سفرها کرده‌ای اما نداری همسفر 🌧️ لنگ مسافر مانده‌ای پس او مسافر می‌شود 🌧️ چون دشمنت حیله زند حیله ی او باطل کند 🌧️ تو یار جنگی خواستی او یار و ناصر می‌شود🌧️ گاهی مرامی‌ خواستی او شد رفیقی با مرام🌧️ تقصیر گاهی چون کنی یارت مقصر میشود🌧️ گاهی دلت خواهد یکی، یادت کند، زنگی زند🌧️ پس سر زند هر دم به تو، این بار ذاکر می‌شود 🌧️ مهر و محبت خواستی، مهر و محبت می‌دهد🌧️ با عشق و مهر و رحمتش در قلب حاضر می‌شود🌧️ چون زندگی آشفته شد چون که صدای او کنی🌧️ به زندگی نظمی دهد پس او مدبّر می‌شود🌧️ گاهی مهارت لازمی اما توانا نیستی🌧️ علم و مهارت می‌دهد، استاد ماهر می‌شود🌧️ گاهی دلت خواهد پدر که او شود حامی تو🌧️ او تکیه گاهت می‌شود بابای قاهر می‌شود 🌧️یاریگرت او می‌شود به هر کجا که می‌روی🌧️ هرجا مهاجر می‌شوی با تو مهاجر می‌شود🌧️ با هر کسی او می‌شود هم خلق و خو و هم زبان🌧️ هم رده ی بنده شود با او معاصر می‌شود🌧️ رانده شدی گر از همه پس او خریدارت شود🌧️ کوچک‌ترین کار تو را ممنون و شاکر می‌شود🌧️

هر کجای این جهانت پر کشیدم ای رفیقم🕊️ گشتم و گشتم خدایا بهتر از تو من ندیدم🪽 پر کشیدم در خیالم تا بیابم ای عزیزم🕊️ چون تو، اما بود حاشا بهتر از تو من ندیدم 🪽 پر زدم روی زمینت هر کجا گویی رفیقم🕊️ در دل خشکی و صحرا بهتر از تو من ندیدم🪽 پر زدم بالای بالا در کنار ماه و خورشید🕊️ در ورای آسمان ها بهتر از تو من ندیدم🪽 آب ها را پر کشیدم هیچ اصلاً ای رفیقم🕊️ روی اقیانوس و دریا بهتر از تو من ندیدم🪽 هر چه خوبی هر که دارد از تو دارد ای رفیقم🕊️ خوب گیرد با تو معنا،بهتر از تو من ندیدم🪽 تو مرا تنها نکردی هیچ وقتی ای رفیقم🕊️ ای امان تنگناها بهتر از تو من ندیدم🪽 هیچ نتْوانم که مثلی چون تو آرم ای رفیقم🕊️ خالق آن مثل زیبا بهتر از تو من ندیدم🪽 همدم تنهایی بی همدمانی ای رفیقم🕊️ مونس دل های تنها بهتر از تو من ندیدم🪽 قلب هر که با تو گشته جان گرفته ای رفیقم 🕊️ مرده را کردی تو احیا، بهتر از تو من ندیدم🪽 ای طبیب بی طبیبان،درد را درمان رفیقم🕊️ درد را دادی دواها بهتر از تو من ندیدم🪽 پر کشیدم در دل خود دیدمت آنجا رفیقم🕊️ منتظر بودی همان جا بهتر از تو من ندیدم🪽 می کنم در هر نمازی وقت سجده با تو جانم🕊️ زیر لب آهسته نجوا، بهتر از تو من ندیدم🪽 وقت سختی، تنگدستی بوده ای پیشم رفیقم🕊️ یاور سرما و گرما بهتر از تو من ندیدم 🪽 ای حبیب قلب انسان، ای رفیق بی رفیقان🕊️ شد رفاقت با تو پیدا بهتر از تو من ندیدم🪽 ای رفیق بی خیانت،پاک پاکی در رفاقت🕊️ ناصر دیروز و فردا بهتر از تو من ندیدم🪽

هر رنج که می آید از جانب یار من🌠 چون آب روان شوید تقصیر و غبار من🌠 رنجش همه لطف حق،رنجش همه فیض رب🌠 آن رحمت بی پایان،آرام و قرار من🌠 آن یار غیور من آن قاهر کوی من🌠 هر لحظه و هر ساعت او هست کنار من🌠 گوید که فقط او را عاشق شوم و تنها🌠 باشد همه ی جانم سرشار بهار من🌠 هر چیز به غیرش را عاشق بشوم گیرد🌠 او هست جهان من ، او هست حصار من🌠 باشد همه ی هستی جلوه گر هست او🌠 افتاده نظر هر جا، تک دیده نگار من🌠 تسکین دهد من را ،هنگامه ی دوری اش🌠 سلول به سلولم چون چشم خمار من🌠 چون دور شوم از او،از یاد برم خود را🌠 او هست تمام من او هست عیار من🌠 او هست طبیب من، او هست رفیق من🌠 هر بار که بردارم، گیرد همه بار من🌠

خدا را می‌توان حس کرد در باران☔ صدای روحبخشش می‌دمد ایمان☔ هزاران قطره رحمت دهد انسان☔ زلال و با طراوت لطف بی‌پایان☔ خدا در ذره ذره ی جهان باشد☔ خدا پیدای پیدا... نیست او پنهان☔ خدا چشمان سبز و مشکی آهو☔ خدا ناز لطیف اشک در مژگان☔ خدا سبزینه ی یک جنگل سرسبز☔ خدا زیبایی میوه ی تابستان☔ خدا چهره نگار عالم هستی ☔ همیشه بوده خود زیبای جاویدان☔ خدا در ذوق و شوق کودک نوپا ☔ خدا باشد قشنگی لب خندان☔ خدا در وسعت آبی یک دریا☔ خدا انگیزه ی یک چشمه ی جوشان ☔ خدایم می‌شود یک مادر دلسوز ☔ تسلی می‌دهد چشم و دل گریان ☔ خدا زیبایی مهتاب در شب‌ها ☔ خدا گاهی کند درویش را سلطان ☔ خدا روزی دهد هر ذره ی جاندار☔ خدا نور ستاره‌های سرگردان ☔ خدا باشد سخن بر یک زبان گاهی ☔ خدا باشد درون حکمت لقمان☔ خدا باشد سلام گرم پر لبخند ☔ خدا باشد حبیب و دوست مهمان☔ خدا ظاهرتر از هر چیز در دنیا ☔ نیازی نیست به اثبات یا برهان ☔ خدا بذر کمال عشق را پاشید☔ خدا پله ی رشد و رویش انسان☔ رساند خیر مطلق را به هر نحوی ☔ خدا دارد هزاران دست با احسان☔ خدا زنده کند مرگ زمستانی☔ خدا باشد شفای نسخه ی درمان ☔ دلیل و علت زیبایی عالم☔ خدا زیباتر از فردوس یا رضوان ☔ خدا آرامشی از نوع بی تکرار ☔ خدا دشوار راهی می‌کند آسان☔ خدایم مهربان نسبت به هر چیزی☔ چنان حتی که فرصت داده به شیطان ☔ خدا رنگ و لعاب نقش پروانه☔ خدا گاهی رود در قدرت طوفان ☔ جهان باشد تجلی صفات او ☔ ببین او را درون نظم بی سامان ☔ شبانه روز پاسخ می‌دهد الله ☔ خدا باشد صدای پند در وجدان ☔ خدا باشد کمال و فضل هر چیزی ☔ خدا را بین درون قلب با ایمان☔ سراسر این جهان تنها خدا باشد☔ خدا چون کارگردانیست در میدان ☔ خدا بود و خدا هست و خدا باشد ☔ خدا اول خدا مرکز خدا پایان☔ خدا کافیست گرچه دشمنان انبوه ☔ خدا برده به قلّه کشورم ایران ☔ خدایم سبز کرده زرد پاییزی ☔ خدا آباد کرده یک دل ویران ☔ برو یک دم در آغوش خدای خود ☔ رها کن خود از این نفس و از این زندان☔ خدا تدبیر کرده تا ابد عالم ☔ خدایم هست در تاریخ هر دوران☔ جواب هر دعایی را دهد بهتر ☔ وفادار است او به وعده و پیمان☔